ศึกษาแนวคิด ท่าทีทางศาสนาที่มีต่อวิทยาการสมัยใหม่ ทั้งในประเด็นที่ขัดแย้งทางศาสนาฝ่ายเทววิทยากับศาสตร์สมัยใหม่ ประเด็นความขัดแย้งในศาสนาฝ่ายเทววิทยากับศาสตร์สมัยใหม่ และในประเด็นที่นำไปสู่การสร้างรูปแบบการประนีประนอมในทางหลักการและวิถีปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม รวมถึงการบูรณาการศาสนากับศาสตร์สมัยใหม่โดยศึกษาแบบบูรณาการหรือสหวิทยาการที่ครอบคลุมทั้งวิทยาการด้านวิทยาศาสตร์ สังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์ เน้นการประยุกต์วิทยาการสมัยใหม่มาอธิบายคำสอน ความเชื่อ พิธีกรรม และปรากฏการณ์เชิงสังคมทางศาสนา และการประยุกต์คำสอนทางศาสนาเพื่อตอบปัญหาที่เกี่ยวข้องกับวิทยาการและปัญหาสังคมสมัยใหม่